Dubbele nationaliteit: hoe zat het ook alweer?

IMG_2929

 

 

 

 

Met dank aan Eelco Keij – lees mee op: http://eelcokeij.com/2015/01/09/kamervragen-dubbele-nationaliteit/

 

Dubbele nationaliteit: hoe zat het ook alweer?
Nadat het actiecomé “NederlanderBlijven” ruim 2 jaar geleden het beruchte wetsvoorstel voor totale afschaffing van dubbele nationaliteit heeft weten tegen te houden, volgde prompt de reactie (en nog steeds): “maar dan is nu toch alles opgelost voor de Nederlanders in het buitenland?”. Nee dus.
Hoe zat het ook alweer? In een notendop, zo simpel mogelijk uitgelegd (en dus geen juridisch advies – altijd zelf navragen bij consulaat/ambassade en/of advocaat!):

Hoofdregel en uitzonderingen
Het begint bij de Rijkswet op het Nederlanderschap. Kort gezegd luidt de “hoofdregel”: wanneer een Nederlander vrijwillig een andere nationaliteit aanneemt, verliest deze persoon automatisch het Nederlanderschap. –> “Als u […] vrijwillig een andere nationaliteit verkrijgt, geldt onder de gewijzigde Rijkswet […] dat het Nederlanderschap automatisch verloren gaat.” U krijgt dus géén waarschuwing hierover!

Maar — en dat is bekend — er zijn tóch Nederlanders met dubbele nationaliteit. Hoe kan dat dan, hoe zit dat? Er zijn namelijk 3 wettelijke uitzonderingen op de bovengenoemde hoofdregel:

Als u in het land van die andere nationaliteit bent geboren en u daar uw hoofdverblijf heeft op het moment dat u de andere nationaliteit krijgt, dan verliest u het Nederlanderschap niet.
Als u voor uw 18e jaar 5 jaar lang onafgebroken hoofdverblijf heeft gehad in het land van die andere nationaliteit, dan verliest u het Nederlanderschap niet.
Als u een andere nationaliteit wilt krijgen, verliest u het Nederlanderschap niet als u gehuwd bent met, of geregistreerd partner bent van, iemand van die andere nationaliteit.
De 3e uitzondering is de meest bekende: als je trouwt met iemand van het land waarin je woont, mag je die nationaliteit aannemen en toch je Nederlanderschap behouden.

Daarnaast zijn er nog 2 uitzonderingen, eigenlijk gewoon door ‘omstandigheden’ en deels door regelgeving van andere landen:

1. Nederlanders die met een andere dubbele nationaliteit zijn geboren, hoeven van Nederland later niet te kiezen (maar let op: dat andere land zou dat wél kunnen vereisen)
2. Nederlanders die daarnaast een andere nationaliteit hebben van een land waarvan ze de nationaliteit niet mógen opgeven, al zouden ze het willen (bijv. Marokkanen en Argentijnen – zoals onze koningin Máxima)

Conclusie: dubbele nationaliteit meestal NIET mogelijk
Dit alles betekent dat slechts “uitzonderlijke” Nederlanders dubbele nationaliteit mogen hebben. Daarnaast is het zo dat in Europa verreweg de meeste landen de afgelopen decennia overstag zijn gegaan en allang niet meer moeilijk doen over dubbele nationaliteit. Ook landen als de VS, Australië en Canada hebben geen bezwaar tegen dubbele nationaliteit. Nederland kijkt dus achteruit, terwijl er steeds meer Nederlanders in het buitenland gaan wonen, de globalisering toeneemt en dubbele nationaliteit een steeds meer normaal verschijnsel is.

Radioprogramma Argos, 27 december jl.
De afgelopen jaren zijn er genoeg verhalen opgedoken van Nederlanders in het buitenland die door deze ouderwetse wetgeving flink in de problemen zijn gekomen. Een recent voorbeeld betreft het gezin Brienen op Mauritius, zie hier en hier.

En er zijn er meer: een paar weken geleden wijdde het onderzoeksjournalistiekprogramma Argos (VPRO) een uitzending aan de problemen die Nederlanders in het buitenland ondervinden, zeker ook bij het willen terugkeren naar Nederland.

Op basis van deze reportage heeft Tweede Kamerlid Gerard Schouw (D66) vorige week besloten Kamervragen te stellen over dubbele nationaliteit. Deze vragen gaan over de kern van de problematiek en zijn dus uitermate relevant voor de 700.000 – 1,2 miljoen Nederlanders in het buitenland. Het is afwachten wat de regering besluit hierop te antwoorden, we volgen het met grote interesse.

Radio uitzending Argos 27-12-2014

IMG_3010
Ik keer terug!

 

Jaarlijks keren tienduizenden Nederlanders terug na een korter of langer verblijf in het buitenland. Geen vakantiegangers, maar mensen die in het buitenland gewoond en gewerkt hebben.
Dat terugkeren blijkt in de praktijk een moeizaam proces. Hebt u uw Burger Service Nummer bij de hand? Wat is uw DigiD? Hebt u salarisstroken van de afgelopen drie maanden? Hebt u een vaste betrekking in Nederland? Heeft uw buitenlandse partner haar inburgeringsexamen?

Goede informatie is moeilijk of niet te vinden. Een opvangloket bestaat niet. Verhalen van Nederlanders waarvan sommigen maar in het buitenland blijven wonen omdat ze er niet in slagen terug te keren.

 

http://argos.vpro.nl/seizoenen/2014/afleveringen/27-12-2014