Hier een waarschijnlijk voor terugkeerders  herkenbare nieuwsbrief die ik schreef naar mijn kennissen en vrienden in Spanje waar ik 13 jaar gewoond heb. 

Na allerlei pech gehad te hebben (man overleden, zaak kwijtgeraakt, gezondheid kwijtgeraakt, opgekrabbeld maar daarna baan kwijtgeraakt) ben ik noodgedwongen  naar Nederland teruggekeerd.

 Eerste nieuwsbrief uit een besneeuwd Nedeland
 
Precies een maand in Nederland vandaag………
Wat kan en moet er veel gebeuren in een maand. ´T was niet zomaar een verhuizing maar een (r)emigratie. Dat wil zeggen: alle Nederlandse regeltjes en wetjes en verplichtingen volgen waarvoor Fop en ik 13 jaar geleden uit Nederland weg zijn gegaan. Nou, ik zit er weer helemaal in. 
 
Ben natuurlijk begonnen met inschrijving. Dan volgt er een heel proces van gemeentelijke instellingen bezoeken, papieren invullen, opsturen, om vervolgens weer terug te krijgen en opnieuw alles te doen want ik kom uit het buitenland en er staan dus vragen op hun lijsten die ik niet kan beantwoorden. En dán wordt het moeilijk voor ze want dan weten ze niet hoe te handelen.
 
Dat is dus nog niet echt opgeschoten. Verder natuurlijk: huisarts, tandarts, verzekeringen, bank, DigiD, OV-chip, stadspas etc. etc. etc. Deze dingen zijn allemaal geregeld. Alleen de huisarts heeft mijn medisch verleden in het Spaans haha.
 
Dan komt het maken van een goede CV, sollicitatiebrieven schrijven, bedrijven bezoeken enzo. Ondertussen voor the time being een uitkering aangevraagd. Op de eerste plaats doen ze daar niet zomaar meer aan (ik zit nog te wachten op antwoord), en op de tweede plaats wilden ze met mij een ander traject in omdat ik zo gemotiveerd was: de gemeente Eindhoven heeft een samenwerkingsverband met Trabajo (jawel, een Spaans woord nb). Dat is een soort Ergon,waar je begeleid wordt en gecoacht. Maar daar moet je wel wat voor doen: stroopdoppen in elkaar meppen en onverkoopbare PC´s slopen in een ijskoude hal. enz. Dus een soort lopende bandwerk. Dat doe ik nu al bijna twee weken. De bedoeling van de trainingen die je krijgt is dat men probeert je uit een uitkering te houden en dat men je helpt een passende baan te vinden. De trainingen beginnen morgen. Ben benieuwd.
Ik ben wel heel positief uit de test gekomen: HBO denk-en werkniveau. Daar heb ik alleen niks aan want er reageren zo tussen de 200 en 400 mensen op vacatures en daar halen ze eerst degenen uit met de vereiste papieren en diploma´s. Overigens zit ik bij één bedrijf nog in de selectieprocedure.
 
Verder: woonruimte zoeken heeft nog weinig nut want men wil loonstroken zien en soms bewijzen dat je 3 maal de huur verdient. Iemand garant stellen kan ook niet want die kan morgen wel het geld van de bank gehaald hebben. Al met al is woonruimte dus het grootste probleem. Dat gaat nog zeker een half jaar tot een jaar duren en ik zal dus al die tijd uit twee koffers moeten leven.
 
Ook het openbaar vervoer is niet alles. Ik ben een uur onderweg naar mijn “werk” en ook nog eens terug. Door het slechte weer rijden de bussen niet op tijd of helemaal niet en dan kom je dus te laat. Ook sociale contacten bereiken is op dit moment haast niet te doen dus een leuke vent zoeken moet ook nog even wachten.

Gelukkig helpt CindyWilmink van Change of Address me met tips over waar en vooral hoe te handelen. Het wordt hoog tijd om aandacht te schenken aan remigranten en expats.  Ik ben door Cindy o.a. op radio Wereldomroep geweest en er staat een artikel van mij in het blad Huis en Aanbod. Lezen dus!!
 
Toen ik van de week voor de eerste keer een kerstpakket kreeg dacht ik: jaaaaa, nou ben ik écht in Nederland! Hahaha.

Maar wat ik het meeste mis…….   het buitenleven, overal welkom zijn, de zon, genieten van het leven, Alegria!!             In de wijk waar ik nu woon in Eindhoven is geen leven op straat. Overdag doods en in de avonduren al helemaal.

Nu komen de kerstdagen eraan en dochter Barbara is bijna uitgerekend. Ik heb het wiegje bekleed dus we zijn er klaar voor. Spannend! Wel jammer dat ik moet werken…ik had zo graag bij Barbara en Dirk willen zijn als de baby geboren wordt en ook daarna….
 
Rest mij nog jullie te wensen:
 
Vrolijk Kerstfeest en een heel gelukkig 2011!!
 

En wat mis ik nog meer? ……..Ik mis jullie!!

Heel veel liefs!
Ines